முன்னுரை

சில நினைவுகள் காலத்தால் அழிக்கப்படுவதில்லை…
அவை நம்முள் ஒரு அமைதியான நிழலாக தொடர்ந்து வாழ்கின்றன. சில மனிதர்கள் நம் வாழ்க்கையில் வந்து செல்லும் பாதையல்ல… அவர்கள் நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் எழுதப்பட்ட நிரந்தர வரிகளாகிவிடுகிறார்கள்.

இந்தப் புத்தகம் அத்தகைய ஒரு அனுபவத்தின் பதிவு.
ஒரு காதல் எப்படி ஆரம்பிக்கிறது என்பதைவிட,
அது எப்படி நம்மை மாற்றுகிறது என்பதற்கான உணர்ச்சி பயணம்.

இது ஒரு கதையல்ல…

ஒரு இதயம் தன்னை முழுமையாக ஒருவரிடம் ஒப்படைத்த பின் அது மெதுவாக உடையும் தருணங்களின் தொகுப்பு.
2020 — உலகமே ஒரு நின்றுவிட்ட நொடியில் இருந்த காலம்.
COVID-19 என்ற பெயரில் மனிதர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர். வெளியுலகம் அமைதியாக இருந்தாலும், என் உள்ளம் மட்டும் ஆயிரம் கேள்விகளால் நிறைந்திருந்தது.

அந்த அமைதியின் நடுவில் தான் அவள் வந்தாள்…
“அம்மு”. அவள் ஒரு மனிதராக மட்டும் வரவில்லை…
என் வாழ்வின் நிறங்களையே மாற்றி வந்த ஒரு உணர்வாக வந்தாள். சிறிய உரையாடல்களில் தொடங்கிய நெருக்கம்,
மெதுவாக மனதின் எல்லைகளை கடந்து சென்றது.
நான் அறியாமல் அவள் என் நாள்களின் ஒரு பகுதியாக மாறினாள்.

சிரிப்புகள் அதிகமாகின…
மௌனங்கள் அர்த்தம் பெற்றன…
நேரம் கூட அவளின் நினைவுகளில் ஓடத் தொடங்கியது.
ஆனால் வாழ்க்கை எப்போதும் நம் விருப்பப்படி எழுதப்படுவதில்லை.

சில கதைகள் சேர்வதற்காக அல்ல…
பிரிவின் அர்த்தத்தை கற்றுக்கொடுக்கவே எழுதப்படுகின்றன.
அன்பு அதிகமான இடங்களில் எதிர்பார்ப்பும் வளர்கிறது.
அந்த எதிர்பார்ப்புகள் சில சமயம் அமைதியை கிழிக்கின்றன.
மௌனமாக இருந்த சில வார்த்தைகள்,
ஒருநாள் முழு உலகமாக உடைந்து விழுகின்றன.
அப்படித்தான்… நாங்கள் நழுவத் தொடங்கினோம்.
கைகளில் இருந்தது காதல் அல்லாமல் நினைவுகளாக மாறியது.

பேச வேண்டிய வார்த்தைகள் பேசப்படாமல் போனது…
புரிந்துகொள்ள வேண்டிய உணர்வுகள் புரியாமல் போனது.
இது வெறுமனே ஒரு பிரிவு அல்ல…

மனதின் ஒரு பகுதி மெதுவாக வெளியேறுவது போன்ற வலி.
சிரித்த இடங்கள் இப்போது அமைதியாக கத்துகின்றன.
நினைவுகள் மட்டும் எப்போதும் நம்மை திரும்பி பார்க்க வைக்கின்றன.

இந்தப் புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கமும்
ஒரு காதலின் வளர்ச்சியையும், அதன் மெதுவான சிதைவையும் பதிவு செய்கிறது.

சில இடங்களில் அது சிரிக்க வைக்கும்…
சில இடங்களில் அது அமைதியாக கண்ணீரை வரவைக்கும்.
நான் இங்கு எழுதுவது ஒரு பெண்ணின் கதையை மட்டும் அல்ல…

ஒரு மனிதன் எப்படி நேசிக்கிறான்,
எப்படி இழக்கிறான், மற்றும் எப்படி அந்த இழப்புடன் வாழ கற்றுக்கொள்கிறான் என்பதையும்.

அம்மு என்பது ஒரு பெயர் மட்டுமல்ல…
அது என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு முழு காலம்.
அது எனக்குள் இருந்த மென்மையும்,
என்னுள் உடைந்த துண்டுகளும்.
இன்று அவள் என்னோடு இல்லை…

ஆனால் அவளின் நினைவு என்னுள் ஒரு அமைதியான பாடமாக இருக்கிறது.

காதல் எப்போதும் கிடைப்பதற்காக இல்லை…
சில நேரங்களில் அது நம்மை மாற்றுவதற்காக மட்டும் வரும்.
நீங்கள் இந்தப் புத்தகத்தை வாசிக்கும் போது,
உங்களுக்குள்ளும் ஒரு பழைய நினைவு மெதுவாக விழித்தெழலாம்.

ஒரு முகம்… ஒரு குரல்… ஒரு மௌனம்…
ஏனெனில் உண்மையான காதல் ஒருபோதும் மறைவதில்லை.
அது முடிவடையும் போல தோன்றினாலும்,
அது நம்முள் ஒரு அமைதியான கவிதையாக தொடர்ந்து வாழ்கிறது.

— பிரபாகரன்