एका बापाच्या खांद्यावर किती आभाळ मावू शकतं? भंडाऱ्यातील रिक्षाचालक शंकरच्या आयुष्यात या प्रश्नाचं उत्तर दडलं आहे. पत्नी सुमित्राच्या निधनानंतर त्याच्या जगण्याचा एकच आधार उरतो—लेक प्रज्ञा आणि तिला डॉक्टर बनवण्याचं स्वप्न. पावसात खांद्यावरून शाळेत नेणारा हा बाप पुढे गरिबी, समाजाचे टोमणे आणि स्वतःच्या आजाराशी झुंज देत तिच्या शिक्षणाची वाट उजळत राहतो. रिक्षातील मंद दिव्याखाली सुरू झालेला प्रज्ञाचा अभ्यास तिला नागपूरच्या वैद्यकीय महाविद्यालयापर्यंत घेऊन जातो; पण त्या प्रवासाची किंमत शंकर आपल्या घामातून, आठवणींतून आणि लपवलेल्या वेदनांतून चुकवत असतो.