- साक्षीदार*

*साक्षीदार: सत्य आणि मृत्यूमधील एकमेव दुवा*

उन्हाळ्याची सकाळ. हवेत आलं-वेलची चहाचा वास, जळक्या बिडीचा धूर, आणि... ताज्या रक्ताची कुजबुज. `ते तर अजून सांडायचं आहे.`

चहाच्या किटलीची शीळ आणि दूर वाजणारी "हनुमान चालीसा" - जी आज पवित्र नाही, तर धमकीसारखी वाटते. कारण चौकात `नाना` उभा आहे. पांढऱ्या शुभ्र कुर्ता-पायजम्यात, पण डोळ्यात सापाचं शांत विष घेऊन.

त्याच्यासमोर उभा आहे `संतोष` - वय फक्त 26, पण डोळ्यांखाली 40 वर्षांची काळजी. पाठीवर वेल्डिंगच्या कामाचे डाग घेऊन जगणारा एक साधा कारागीर. पण आज तो एका मोठ्या गुन्ह्याचा साक्षीदार आहे.

आणि या दोघांमध्ये उभा आहे एक `पत्रकार` - ज्याला मृत्यू पण एक बातमी वाटते. नानापासून फक्त 10 फुटावर उभा राहून तो म्हणतो, `"आणि मी शेवटचा सांगतो नाना..."`

`नाना` कुजबुजतो, `"जमीन उकरू नकोस. खाली हाडं आहेत. तुझीही असतील."`

पण पत्रकार थांबत नाही. कारण त्याला माहीत आहे - *"सत्य हे बियाण्यासारखं असतं. कितीही खोल पुरा, ते उगवतंच. आणि जेव्हा उगवतं, तेव्हा घर फोडून बाहेर येतं."*

जेव्हा कोयता हवेत चमकेल, तेव्हा फक्त एकच प्रश्न उरेल: साक्षीदार जिवंत राहील का?

*`साक्षीदार` ही एका चौकात 3 मिनिटांत घडणाऱ्या थराराची गोष्ट आहे. जिथे प्रत्येक सेकंदाची नोंद आहे, प्रत्येक वासाला अर्थ आहे, आणि प्रत्येक अर्थामध्ये रहस्य आहे.....