এই কিতাপখন কোনো পথ-প্ৰদৰ্শক নহয়—ই হৈছে এখন চোকা ব্লেড। এইখন উপৰুৱা পঢ়ুৱৈৰ বাবে নহয়। এইখন কেৱল সেইসকলৰ বাবেহে, যিসকলে আজিলৈকে বিশ্বাস কৰি অহা প্ৰতিটো কথাৰ ওপৰতে প্ৰশ্ন তুলিবলৈ সাহস কৰে। আপুনি যিবোৰ “বাস্তৱ” বুলি কয়, সেই সকলোবোৰৰ ওপৰত ই এক নিৰ্মম অনুসন্ধান। ই আপোনাক আশা, অনুপ্ৰেৰণা, বিশ্বাস, ধাৰণা অথবা জ্ঞান নিদিয়ে—বৰঞ্চ সেইবোৰ কাঢ়িহে নিব। ইয়াৰ প্ৰতিটো শব্দৰ উদ্দেশ্যই হ’ল আপুনি খামুচি ধৰি জীয়াই থকা ভ্ৰমবোৰ ধ্বংস কৰা: আপোনাৰ বিশ্বাস, আপোনাৰ দৰ্শন, আপোনাৰ পৰিচয়, আনকি আপোনাৰ “মই” ভাবটোও। সত্য হোৱাৰ ভাও ধৰা সকলোবোৰ বস্তু ই ভাঙি চূৰমাৰ কৰে। অন্য কথাত ক’বলৈ গ’লে, যেতিয়ালৈকে একো অসত্যই বাকী নাথাকে, তেতিয়ালৈকে ই জ্ঞান, পৰিচয় আৰু অৰ্থৰ ভ্ৰমবোৰ ফালি-ছিৰি পেলায়। আপুনি যদি সান্ত্বনা বিচাৰিছে, তেন্তে ইয়াৰ পৰা আঁতৰি যাওক। কিন্তু আপুনি যদি আইনাখনৰ মুখামুখি হ’বলৈ আৰু প্ৰতিটো ভ্ৰম জ্বলি ছাই হোৱা চাবলৈ সাজু, তেন্তে ভিতৰলৈ সোমাই আহক।