ఒక ప్రశ్న — రెండు వెయ్యి సంవత్సరాలు
ఒక యువకుడు పరుగెత్తుకుంటూ యేసు దగ్గరకు వచ్చాడు. మోకరించి ఆయనను అడిగాడు: "బోధకుడా, నిత్యజీవము పొందుటకు నేను ఏ మంచి కార్యము చేయాలి?" (మత్తయి 19:16; మార్కు 10:17).
అది ఒక చారిత్రిక సంఘటన మాత్రమే కాదు. అది ప్రతి యుగంలో, ప్రతి హృదయంలో పునరావృతమయ్యే ఒక సన్నివేశం. ఈ రోజు కూడా లక్షలాది మంది మనుషులు ఏదో ఒక రూపంలో ఈ ప్రశ్ననే అడుగుతున్నారు — నా జీవితానికి అర్థం ఏమిటి? నేను దేవుని ముందు ఎలా నిలబడగలను? నిత్యజీవం అంటే ఏమిటి, అది నాకు ఎలా లభిస్తుంది?
ఇది కేవలం ఒక ఉపమానం (parable) కాదు, ఒక కల్పిత కథ అంతకన్నా కాదు. ఇది యేసు పరిచర్య కాలంలో వాస్తవంగా జరిగిన ఒక చారిత్రిక సంఘటన. దీన్ని మూడు సువార్త రచయితలు — మత్తయి (19:16-22), మార్కు (10:17-22), లూకా (18:18-23) — స్వతంత్రంగా నమోదు చేశారు. ముగ్గురు వేర్వేరు దృక్కోణాలనుండి ఒకే సంఘటనను వివరించడం అనేది దీని చారిత్రిక వాస్తవికతను నిర్ధారిస్తుంది. కాబట్టి మనం దీన్ని ఒక నైతిక పాఠం చెప్పే కథగా కాక, రక్తమాంసాలు గల ఒక నిజమైన మనిషి, యేసుక్రీస్తును వ్యక్తిగతంగా ఎదుర్కొన్న ఒక వాస్తవ ఘటనగా సమీపించాలి.
ఈ సంఘటన మనల్ని కేవలం ఆ ప్రశ్నతో వదిలిపెట్టదు. అది మనల్ని ఒక కలవరపరిచే ముగింపుకు తీసుకువెళుతుంది:
"ఆ మాట వినినప్పుడు ఆ యువకుడు బహు ఆస్తిగలవాడు గనుక దుఃఖపడుచు వెళ్లిపోయెను." (మత్తయి 19:22)
వాడు దుఃఖించుచు వెళ్లిపోయెను.