ପ୍ରେମରେ ବିଦାୟ ବୋଲି କିଛି ନଥାଏ... ଥାଏ କେବଳ ଫେରିଆସିବାର ଏକ ଅଧୂରା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ।

କିଛି ସମ୍ପର୍କ ଶବ୍ଦରେ ଗଢ଼ା ହୁଏନି, ଗଢ଼ା ହୁଏ ଛୋଟ ଛୋଟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—କଲେଜ୍ ଲାଇବ୍ରେରୀର ନିରବତାରେ, ବର୍ଷାଭିଜା ସକାଳରେ, ଆଖିରେ ଲୁଚିଥିବା ଅକୁହା କଥାରେ ଏବଂ ଗୋଟିଏ କଳା ଡାଏରୀର ପୃଷ୍ଠାରେ ।

ଅନୁରାଗ ଓ ଶ୍ରେୟାଙ୍କ ପ୍ରେମ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଏକ କାହାଣୀ—ଯେଉଁଠି ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା, ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଥିଲା, ଆଉ ଥିଲା ଏକାଠି ରହିବାର ଅସୁମାରି ଆଶା । କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ସବୁବେଳେ ମନର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଚାଲେ ନାହିଁ । କ୍ୟାରିୟର୍‌ର ଦୌଡ଼, ଦୂରତା ଏବଂ ଅକୁହା କଥା ଧୀରେ ଧୀରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରାଚୀର ଗଢ଼ିଦିଏ ।

ତିନି ବର୍ଷର ନିରବତା ପରେ, ଏକ ବର୍ଷାଭିଜା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପୁରୁଣା ବସ୍‌ଷ୍ଟପ୍‌ରେ ସେମାନେ ପୁଣି ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହୁଅନ୍ତି । ସମୟ ବଦଳିଯାଇଥାଏ, ଜୀବନ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟର କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ଏବେ ବି ଉତ୍ତର ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଥାଏ ।

ଏହା କେବଳ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ ନୁହେଁ; ଏହା ସେହି ସମସ୍ତ ଅଧୂରା ସମ୍ପର୍କର କାହାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମନର କୌଣସି ଏକ କୋଣରେ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତି ।

ସମ୍ପର୍କ — କିଛି କାହାଣୀର ଶେଷ ହୁଏନି; ସେମାନେ କେବଳ ନିରବ ହୋଇଯାଆନ୍ତି । ❤️